In het werk van John Groenewegen speelt zich een dialoog af tussen figuratie en abstractie. Gebaseerd op feitelijke waarnemingen in de zichtbare wereld om hem heen ontstaan werken die John beschrijft als abstracties van de werkelijkheid. Hij verwijst wel naar de oorspronkelijke waarneming, maar zonder deze expliciet te benoemen in de acrylverf die hij gebruikt.
“Ik wil de kijker verrassende interpretaties van de waarneembare wereld tonen, nieuwe beelden die nog niet eerder gezien waren”.
